Lieve mensen,

Met pijn in mijn hart begin in aan een nieuw stukje. Ik weet niet of het gelezen wordt maar dat maakt niet uit. Dit schrijven doet mij zo denken aan Alex en ik wil zo graag dat ik kon schrijven dat het goed gaat komen maar dat kan niet meer, nooit meer.

Toch wil ik nog wel iedereen bedanken voor alle steun  in de vorm van kaartjes, berichten, telefoontjes, smsjes, bloemen, kadootjes, appeltaarten, een luisterend oor,een schouder om op uit te huilen een heel veel liefde en knuffels wat ik heb ontvangen. Ook ieder die naar de uitvaart is geweest enorm bedankt. Het is precies gegaan zoals Alex het wilde. Het was mooi (Als je naar omstandigheden over mooi kan praten)met alle sprekers, de muziek en de beelden en het geeft een goed gevoel, ik hoef ook niet te twijfelen of ik het goed heb gedaan, Alex heeft het zelf geregeld.

Ook wil ik jullie nog melden dat er 469,00 euro is opgehaald voor de stichting ambulance wens. Dat is een stichting die laatste wensen vervult .  Alex heeft hier helaas geen gebruik meer van kunnen maken omdat het zo snel ging. Hij wilde nog graag een keer naar het bos met al die mooie herfstkleuren. Maar nu kan een ander zijn wens in vervulling laten gaan. Dat is toch heel mooi.

Het weblog over het wel en wee van de Bakkertjes Linda en Alex is klaar,over en uit.  Ik zal het zonder die afschuwelijk geweldige lieve zorgzame Alex moeten doen. Zijn busje komt nooit meer de straat inrijden, ik zal nooit meer horen: "Hallo, ik ben thuis", waar ben je.(Ik hoor het hem natuurlijk nog wel zo zeggen) Zijn vieze werkschoenen staan nooit meer in de gang die dan ‘s morgens de nodige kleisporen achterlieten in de woonkamer als hij toch nog zijn brood en appeltje moest pakken uit de keuken. Ook komt hij nooit meer dronken thuis, met een verontschuldigend gezicht. Sorry, ben effe blijven hangen, heb je al gegeten? Ik heb niet meer zo’n trek. We zullen nooit meer dromen over een mooie reis naar Amerika of Italixeb waar hij zo van hield.

Alex was een gever. Hij gaf alles zijn ziel en zaligheid. We hebben 10 heerlijke jaren samen gehad waarin we gelukkig alles gedaan hebben wat in onze mogenlijkheden lag. Elk jaar een weekendje weg. Of spontaan naar het theater of een optreden. We hebben heerlijke vakanties gehad . 5 weken samen en nog hadden we er geen genoeg van. Helaas is dat nu voorbij het is veel te kort geweest. Hoe ik het moet gaan doen zonder Alex weet ik nog niet maar ik had deze 10 jaren voor geen goud willen missen.  Alex zal ik wel missen, er is een gat in mijn hart dat nooit meer zal helen. Ik hoop dat de scherpe rand wat slijt en dat het niet meer zo pijn zal blijven doen maar misschien is dat ook wel pas over 10 jaar. Niemand zal dat weten.

Alex zal altijd bij ons zijn en wordt nooit vergeten. We zullen altijd aan hem denken en over hem praten en om zijn humor lachen en de dierbare herinneringen zullen we koesteren.

Zover ik kon ben ik met je meegegaan

Nu moet ik je laten gaan

Als een vogel in de blauwe lucht

Ben jij opgevlogen voor je laatste vlucht

Precies 10 jaar geleden is onze liefde gestart

Ik zal haar altijd koesteren in mijn hart

Jouw warmte en humor maakte iedereen blij

Ik ken geen mooier mens dan jij.

Voor altijd in mijn hart jou Lindaatje.

Lieve, lieve mensen,

Helaas gaan we morgen afscheid nemen van Alex.

Ik wil iedereen enorm bedanken voor al jullie hartelijke en warme berichten en steun wat jullie ons al die maanden hebben gegeven. Het warme gevoel zal altijd blijven.  Vriendenschappen zijn intenser geworden en die steun zal mij hierdoor heen helpen. Ook wil ik mijn werkgever heel erg bedanken voor de tijd die ik heb gekregen om bij Alex te zijn en hem te verzorgen en steunen. Deze tijd is heel waardevol voor mij geweest. Heel erg bedankt hiervoor.

Omdat het weekend ertussen zat valt de kaart vandaag op de mat.

Bij eventuele vragen kun je terecht bij Sander.

s.honig@planet.nl of 06 51759730

Heel veel liefs Linda.

Lieve mensen,

Gisteren nacht heb ik jullie willen informeren en had een mooi stuk geschreven en daarin verteld hoe het allemaal met Alex was. Ik wilde nog iets toevoegen en er ging iets mis en weg was mijn verhaal. Het was 3 uur ‘s nachts en kon het niet meer opbrengen om het nog eens te schrijven.

De dag erna, gister dus is Alex ‘s avonds helaas overleden. Ik heb niet meer de tijd gehad om iets te schrijven. Ik schrok dat er al reacties op het web stonden voordat ik zelf goed en wel besefte wat er gebeurd was.

Ik wens iedereen veel geluk en liefde.

Liefs Linda.

Lieve webloglezers,

Met Alex gaat het naar omstandigheden redelijk. De pijn is ook redelijk te onderdrukken.  Wat is dit moeilijk om nu te schrijven wat hier allemaal gebeurt.  Alex is nu verlamd tot aan zijn middel en helaas wordt zijn linker hand ook weer slecht. Verlamd is misschien niet helemaal het juiste woord maar hij kan niet meer staan en zijn benen ook bijna niet meer bewegen zonder hulp. Het voelt alsof zijn benen en onderlijf constant slapen zo’n tintelend gevoel. En helaas doet het ook toch nog pijn. Het liefst zou ik deze tekts weer weg willen halen en net doen alsof het niet waar is, maar we worden niet wakker van deze nachtmerrie . Als Alex in de rolstoel zit heeft hij hoegenaamd geen pijn.  Druk hebben we het wel.  In de ochtend komt de huisarts langs, iemand van de wijkverpleging die me helpt met wassen en verzorgen, iemand van het specialistich team om de morfine-pomp te controleren en andere praktische dingen over medicijnen en pijn bestrijding.  Ook  komt de fysio elke dag omdat de spieren van Alex zijn benen korter worden  en deze erg pijn doen.  Met wat bewegingen van het strekken van zijn benen probeert hij zijn spieren weer wat op te rekken, zodat ze wat soepeler blijven en misschien minder pijn doen.

Ondanks al deze ellende is Alex nog zeer optimistisch. Een echte kanjer is het en blijft het. Geweldig hoe hij hier mee omgaat. Ik heb heel veel bewondering en respect voor Alex.

Vorige week zijn we  naar de kinderboerderij gewandeld. Het was nog heerlijk weer, en op de terugweg hebben we nog ergens wat gedronken. De volgende dag zat Alex in zijn stoel en voelde zich ook goed en had geen pijn en ook nu was het weer prachtig weer. " Zou de dierentuin er nog inzitten" zei Alex tegen mij. Als je dat wilt en je goed genoeg voelt gaan we dat doen. Gelijk mijn ouders gebelt en 2 uur later liepen we door de dierentuin. Alex heeft heerlijk genoten van alles. Dat was een onverwachte verassing van de dag.

Echt vooruit plannen is er niet meer bij, we moeten per dag bekijken hoe het gaat. En hoe het vandaag gaat ………We zullen wel zien.

Iedereen een hele goede dag toegewenst met misschien ook wel een verassingsmoment.

Heel veel liefs van ons. XXXXXXXXXXX

Snel lees ik nog even de berichtjes en wil jullie bedanken voor alle lieve woorden.  Alex heeft vrij relaxed op bed gelegen en had vrijwel geen pijn.  De fysio is langs geweest en heeft de spieren van Alex zijn benen wat beweging gegeven omdat die spieren gaan verkorten door de constante gebogen houding. Hij had ook geen zin meer om nog in de rostoel te gaan zitten.  Totdat………………………..de buuf met een heerlijke maaltijd aankwam met een tafeltje gezellig gedekt met kaarsen . Het was de bedoeling dat Giovanna en ik naast het bed van Alex zouden gaan zitten zodat we nog gezellig met elkaar kunnen eten. Toen Alex dit zag wilde hij gelijk zijn bed uit in de rolstoel. Dit is zo gezellig dan ga ik in de rostoel ook! Ik heb hem er heel handig in kunnen tillen zonder pijn en Alex was verbaasd dat ik dat kon.  Zo hebben we een lekker diner gehad en heeft Alex nog de hele avond gezeten en genoten van het pijnloze zitten. We moeten alles per dag of zelfs per uur bekijken. Zoals we eigenlijk vanaf het begin hebben gedaan.  Dit fijne gevoel wil ik jullie graag meegeven voor vanacht of morgenvroeg. En morgen zien we wel weer.

Allemaal een goede nachtrust en heel veel liefs Linda.

De wedstrijd is gespeeld en Alex z’n kluppie heeft verloren. Alex heeft niet in het stadion de wedstrijd kunnen kijken. De lieve Marcel heeft een wedstrijd kastje gebracht en zo kon Alex de wedstrijd volgen.

Mijn schrijfinspiratie is wat minder omdat ik geen zin heb om de keiharde waarheid hier neer te zetten. Ik wil jullie wel informeren en kan helaas alleen maar melden dat Alex hard achteruit gaat.

Ik zit hier nu een half uur te verzinnen wat ik nog meer kan schrijven, maar het is alleen maar intens verdriet wat in mijn hoofd en hart zit en ik ben al een week lang keihard aan het proberen alles een beetje op een rijtje te zetten. Het gaat gewoon te hard om het te bevatten. Dat is al vanaf het eerste moment dat Alex ziek is en we gaan steeds harder over de kop en door de bochten.  Het enige wat ik toch wil zeggen is: Wees liefdevol voor elkaar en laat liefde in je leven overheersen. Het overwint geen ziektes maar liefdevol zijn maakt een ieders leven zo veel plezieriger en het leven is te kort om energie in bullshit te steken.

Heel veel liefde, geluk en gezondheid.

Liefs Linda.

Gelukkig, het gaat weer goed met Alex.

Dit wil ik jullie graag mededelen. Na het warme gevoel wat ik kreeg bij al die lieve mensen is na een tijdje bij mij de angst toegeslagen en ben ik totaal in paniek  geraakt. Ik ben ook maar een mens.

Nu ik weer wat tot rust ben wil ik heel graag de mensen bedankendie dit feestmogelijk hebben gemaakt en kosten noch moeite hebben bespaart om een onvergetelijke avond voor Alex te realiseren.  Dat is dan ook echt goed gelukt. Alex vond het allemaal de moeite waard. Hij heeft er heel erg van genoten. Na onze kater realiseren wij ons wel degelijk wat een geweldige lieve mensen wij om ons heen hebben, die in zo’n korte tijd zo iets fantanstich neerzetten.

BEDANKT, BEDANKT, BEDANKT, BEDANKT, BEDANKT, BEDANKT, BEDANKT,

Alex heeft ervan genoten en jullie hebben van Alex genoten en het is ook een heel bijzonder mens.

Heel veel liefs allemaal Alex en Linda.

The day after,

Fijn dat jullie het allemaal zo naar jullie zin hebben gehad. De kater hier is zo afschuwelijk als waar ik bang voor was.  Alex heeft het naar zijn zin gehad maar kon natuurlijk niet de gevolgen overzien van hoe ziek hij zich de volgende dag zou voelen.  Vanochtend heeft hij hoge koorst gekregen en de pijn in zijn rug en benen zijn ondragelijk zodat hij op zijn vinger heeft gebeten om de pijn weg te krijgen. morfine ampullen en pleisters waren niet meer afdoende.  De huisarts is 2x geweest en de palliatieve zorg. Die hebben een morfine pomp aangesloten bij Alex. En als de pijn dan opkomt heeft hij een knop om nog een extra stoot toegedient te krijgen.  Helaas heeft dit ook weer bijwerkingen en is Alex heel erg duizelig en kotst alle medicijnen en water er steeds weer uit.

Alex heeft een fijne avond gehad.

Natuurlijk willen wij iedereen bedanken voor zijn aanwezigheid en het warme gevoel wat dat gaf.

Liefs Alex en Linda.

Lieve mensen,

Inmiddels zullen bij jullie wel de berichten binnenkomen dat de situatie rond Alex niet hoopgevend meer is.

Hoe hard en moedig Alex ook aan het strijden is, de artsen zijn tot de conclusie gekomen dat hij  deze strijd niet kan overwinnen.

Een vervolgbehandeling evenals een donortransplantatie is dan ook helaas volledig van de baan.

Daar waar de medici de draad laten liggen, willen wij de draad graag oppakken en Alex de gelegenheid geven om een ieder nog persoonlijk te bedanken voor de vele steun die jullie hem hebben geven.

Dit initiatief heeft de volledige instemming van Alex & Linda en zal plaatsvinden zoals hij het graag ziet; met een lach, een traan en een biertje!

Daarom willen we een ieder uitnodigen; familie, vrienden, kennissen, weblog lezers/-schrijvers en een ieder die Alex een warm hart toedraagt. Twijfel niet, KOM en maak van de gelegenheid gebruik!

Jullie worden zondag 11 oktober 2009 om uiterlijk 16.30 uur verwacht in de kantine van de korfbalvereniging Velox om Alex & Linda te verwelkomen.

Adres: R.S.C. Velox, J.A. Lebbinklaan 19, 3062 CG Rotterdam. Internet: www.velox.nl

Vriendelijk worden jullie verzocht om te laten weten of jullie komen en met hoeveel.

Graag reageren op het volgende e-mail adres: h.a.j.bakker@gmail.com of tel. nr. 06-18583446.

Omdat er geen verdere berichtgeving per post verstuurd wordt, verzoek ik jullie om de invitatie door te vertellen, te mailen of door te bellen aan een ieder die van deze gelegenheid gebruik wil maken.

Hoop jullie allen te verwelkomen om deze gebeurtenis tot iets bijzonders te laten verrijzen.

Let op: kijk zondag 11 oktober op het weblog voordat u van huis vertrekt of e.e.a. doorgaat m.b.t. het welzijn van Alex.

Mede namens Alex & Linda.

Inderdaad de laatste dag van september alweer.

De tijd gaat snel, ook voor ons, we hebben het gewoon echt wel druk. ‘s Morgens werk ik en dan zet ik een beker melk en een boterhammetje voor Alex naast zijn bed in de hoop dat hij die dan om een uurtje of 10.00 opeet. Als ik dan thuis kom is Alex meestal net zijn bed uit en gaan we natuurlijk weer een boterhammetje eten met een lekker gebakken eitje met ham erop als we hier tijd voor hebben . We zijn ook bijna nog elke dag naar het ziekenhuis geweest. Voor longfunctie test , dat duurde een klein uurtje, Alex kwam helemaal vermoeid en bijna buiten adem weer naar buiten. (Ik mocht hier niet bij zijn omdat Alex zich erg moest concentreren op zijn ademhaling)

Ik vraag me toch af wat daar in dat kamertje gebeurt is??????

Controles bij de chirurg van de operatie. Dit zag er heel goed uit en de hechtingen zijn ook al verwijderd. Een longfoto en foto’s van alle kaakholtes en zijn gebid. Ook is de LP (Lumbaal Punctie, punctie om het hersenvocht te controleren op afwijkingen) weer gedaan. Erg spannend  toch wel. We krijgen hier nog de uitslag van. Nu heeft Alex dan echt een paar dagen rust. Het gaat een beetje op en af met Alex maar globaal gezien toch wel goed. Hij zou willen dat hij al meer kon, maar in de praktijk blijkt alles toch erg vermoeiend te zijn. Dit is natuurlijk niet zo gek. Je wilt heel graag maar zal het allemaal toch rustig aan op moeten bouwen.

Bedankt voor alle leuke en goede reacties weer! Super!

Een fijne werkdag vandaag of gewoon een fijne dag.

Liefs Linda.